Het mes

Hoofdcategorie: ROOT Categorie: Blog

De Zonnegodin krijgt het mes die ze op de tweede dag van het festival van de Wolvenman die ze in ontvangst neemt. Het maakt haar gelukkig. Zijn energie is er mee verbonden. Ze is super blij als ze dicht de beurt in de buurt van hem is

Vóór het festival droomde ze dat hij op het festival zou verschijnen. De dromen waren verschillend. De ene keer lagen ze samen in het hoge gras, de andere keer hand en hand samen wandelend. Elke keer als ze aan hem denkt, wordt ze heel zacht dromerig van binnen. Sensueel
De derde dag van het festival komt ze tot ontdekking: “ De man die ze met haar hele hart lief heeft loopt een andere Maangodin achterna. Tegen deze situatie is de Zonnegodin niet opwassen en trekt zich terug in het bos. Gelukkig was er een Maangodin die deze situatie begreep en loopt haar achter na. Zo kon Zonnegodin haar hart luchten en alles toevertrouwen aan de Maangodin, en dan keren ze even later terug naar het festival.
De Maangodin wil helemaal niet dat de wolvenman haar elke keer achterna loopt. Zo wordt de wolvenman naar huis gestuurd om over deze situatie na te denken.
Thuisgekomen van het festival ziet Zonnegodin het mes liggen. Wat moet ik nu met het mes doen. De wolvenman heeft er zo zijn best opgedaan bij het maken van het mes. Spontaan krijg ze een idee.” Ik stop hem in de grond. Ja, maar als de honden het mes opgraven, nee dat kan ook niet. In de lavendel struik. Ja, dat is een goed idee”. Zo krijg de geest ook rust en ondertussen krijgt het mes aarde.

De volgende dag stuurt de Wolvenman haar een uitnodiging om samen koffie te drinken en te kletsen. Zonnegodin begint weer te stralen en haar verdriet verdwijnt naar de achtergrond. In haar dromen ziet ze het mes waar het heft bekleed is met touw. Het touw wikkelde zich af en meteen gaat de gedachte. Jee, er is nu een andere situatie ontstaan, zou hij nu toch voor mij kiezen. De hele week droomt ze over wolvenman. Ze kent haar ander gevoelens ook, zoals jaloezie.

Eindelijk is het zover. Vanavond komt wolvenman. Doch op het uur dat hij er zou zijn wordt ze gebeld. Ze hadden pech met de boot en hij komt later. Een uur wachten in volkomen onzekerheid. En dan verschijnt hij. Zonnegodin komt helemaal tot bloei. Samen op het terrasje en een uurtje later voor zijn caravan.
Het uur van de waarheid is gekomen. Vol gevoel van vertrouwen kijkt Zonnegodin en de wolvenman naar de maan. Dan vertelt hij, ik vind je heel speciaal en wil dat je de waarheid weet. “Ik moet nog steeds aan de maangodin denken, ik kan haar niet loslaten. Stroompjes water komen uit haar mooie bruine ogen. Hier is de Wolvenman niet tegen bestand en nodig haar uit om zijn knie te zitten en lekker tegen hem te leunen. De Zonnegodin wil in eerste instantie niet. Doch ze verandert van gedacht. Nu heeft ze de kans om dicht bij hem te liggen, dan doet haar hart niet zo zeer. Van het een komt het andere. Zijn sterke handen liggen op haar buik en langzaam gaan die naar boven. Hier is de zonnegodin niet tegen bestand. De gevoelens de ze probeert te onderdrukken komen in volle gloren naar boven. Zonnegodin beleeft een uur waar ze alles loslaat en samensmelt met hem. Een uur waar ze helemaal in opgaat en volkomen gelukkig is.
Tot er een bepaalde gedachte komt. Mijn hondjes. Haar schuldgevoelens naar de honden neemt toe. Ze zijn al zo lang alleen geweest. Anders was ze de hele nacht bij wolvenman gebleven. De klok slaat één uur in de nacht. De wolvenman nodigt haar uit om over twee dagen te zeilen met andere godinnen. Zonnegodin weet met haar gevoelens geen raad. Van alles spookt er door haar hoofd.
“Laat het mij weten als je komt zegt de wolvenman.

De volgende dag besluit Zonnegodin om toch mee te gaan, hoewel er een storm van gevoelens in haar spookt. Zonnegodin denkt, nu wil ik wel weten of zijn gevoelens voor Maangodin verminderd zijn.Het beloofd een heel zonnige dag te worden. Hoe zal Wolvenman reageren als hij haar ziet. Als het zover is kan de Zonnegodin niet meer spontaan reageren. De pijn, dat hij aan de ander denkt neemt de boventoon. Met volle moed gaat ze mee. Op de boot heeft Zonnegodin het moeilijk. Verdriet en vreugde spelen met elkaar. Als Wolvenman nu een speciaal blik naar haar toe zou werpen zou haar binnenwereld helemaal veranderen. Doch deze blik blijft weg. Zijn aandacht gaat naar de Maangodin. Helaas, toch blijven haar gevoelens voor hem hetzelfde. Avonds weet ze genoeg en roept de volle maan in zich op.” Ik heb je opgeroepen om mij de kracht te geven, om afscheid te nemen van mijn Wolvenman.” Ik heb geen keus.

Op de terugweg in de auto zit Wolvenman naast Zonnegodin. Ze werpt een blijk naar hem en ziet hem naar voren kijken. Waar denk je aan. Hoe graag zou ze hem willen aanraken, strelen. De eindbestemming is genaderd. De laatste knuffels worden uit gedeeld. “Wolvenman ik wil graag dat je nog even binnenkomt, vraagt Zonnegodin.” Vragend kijkt Wolvenman haar aan. Ze loopt naar haar tuin en haalt het mes uit de lavendel struik. Het touw waar het handvat mee was gebonden raakt los, precies zoals in haar droom. Het kwartje is gevallen. Ze weet dat ze niet anders had kunnen handelen. En geeft zijn mes terug. Altijd zal je in mij hart wonen.

Je bent nu vrij.

Een liefhebbende zonnegodin

Het is een nieuw Mythe waar we op zoek zijn in ons Nederlandse spiritualiteit

Hits: 1788